امروز ۰۴ /مهر /۱۳۹۷ - ساعت
۲.۷ (۵۳.۸۵%) ۱۳ votes
ویزای شینگن

ویزای شینگن

ویزای شینگن چیست؟

در سال ۱۹۸۵ بین شش کشور اروپایی ( بلژیک، فرانسه، آلمان غربی، هلند و لوگزامبورگ) توافق‌نامه‌ای مبنی بر برداشته شدن مرز میانشان و ورود و خروج بدون ویزای شهروندان به امضا رسید. در طول زمان کشورهای دیگر اروپا به این توافق‌نامه ملحق شدند. در حال حاضر ۲۸ کشور اروپایی جزو حوزه شینگن هستند به غیر از انگلستان و ایسلند. ساکنین این کشورها به هنگام ورود و خروج مورد کنترل مرزی قرار می‌گیرند. کشورهای حوزه شینگن را نباید با کشورهای اتحادیه اروپا یکی دانست چرا که بعضی از کشورهای عضو شینگن مانند نروژ، فنلاند، سوئیس، عضو اتحادیه اروپا نیستند.

افرادی که شهروند کشورهای شینگن نیستند به غیر از چند استثناء، باید جهت ورود به منطقه شینگن ویزای شینگن داشته باشند. این ویزا توسط مقامات سفارت کشوری که از آن درخواست ویزا شده است صادر می‌گردد. فرد جهت درخواست باید به سفارت کشور مقصدی که جزو حوزه شینگن است در کشور خود، مراجعه کند و طی گذراندن مراحل قانونی و تحویل مدارک، ویزای شینگن خود را دریافت کند. لازم به ذکر است که هر ویزای شینگن، زمان مشخصی را جهت ورود و خروج به مرزهای شینگن تعیین می‌کند. فرد قادر است در زمان تعیین شده به تمامی کشورهای شینگن سفر کند. بعد از سپری شدن تعداد روزهای مجاز ویزای شینگن باید کشور مربوطه را ترک کرد و یا نسبت به تمدید ویزا اقدام نمود. زیرا عدم تمدید این ویزا مشکلات بسیاری در پیش خواهد داشت. این مشکلات عبارتند از:

  • شانس دریافت مجدد ویزای شینگن در آینده برای متقاضی بسیار کم می‌شود.
  • در صورت بروز هرگونه مشکل، فرد قادر به استفاده از بیمه مسافرتی نخواهد بود و باید هزینه گزافی را پرداخت کند.
  • اگر به صورت اتفاقی در داخل شهر مورد کنترل پلیس قرار بگیرد، چون ویزای معتبری ندارد، او را به عنوان یک فرد خارجی غیرقانونی بازداشت می‌کنند و ضمن اخراج تا مدت‌ها مجاز به برگشت به حوزه شینگن نخواهد بود.

انواع ویزای شینگن

به طور کلی ویزای شینگن در ۴ نوع مختلف صادر می‌گردد که در ادامه به آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

 

ویزای نوع A

در این نوع ویزا که ویزای ترانزیت است، مسافر نباید از فرودگاه خارج شود و فقط می‌تواند در یکی از فرودگاه‌های محدوده شینگن پرواز خود را تعویض نماید و به کشوری در خارج از شینگن برود. در نتیجه مسافر حق اقامت در حوزه شینگن را ندارد.

ویزای نوع B

این ویزا نیز نوعی ویزای ترانزیت است با این تفاوت که مسافر حق خروج از فرودگاه را دارد و می‌تواند از منطقه شینگن به عنوان منطقه عبوری استفاده نماید تا از طریق زمینی خود را به کشور دیگری خارج از محدوده شینگن برساند.

ویزای نوع C 

ویزای توریستی کوتاه مدت است که مسافر با توجه به مدت تعیین شده ویزا، مجاز به اقامت در نواحی شینگن است.

ویزای نوع D

در این نوع از ویزا که بلندمدت است و معمولا تجار از آن استفاده می کنند، مسافر می‌تواند در طی سال بارها به محدوده شینگن وارد و از آن خارج شود. بازه زمانی اقامت هم به این صورت است که مسافر در هر ۶ ماه فقط ۹۰ روز می‌تواند در مناطق شینگن اقامت داشته باشد و اگر قصد ماندن بیشتر از این مدت را دارد باید از طریق سفارت مربوطه ویزای خود را تمدید  نماید.

چگونگی دریافت ویزای شینگن

در مرحله اول فرد باید با سفارت کشور مقصد قرار ملاقاتی را جهت مصاحبه و تحویل مدارک تنظیم کند که با توجه به سفارت هر کشور، تعیین وقت به صورت تلفنی، حضوری یا اینترنتی صورت می‌گیرد. دقت داشته باشید که این امر ممکن است چندین ماه طول بکشد. مصاحبه سفارت معمولا پیرامون موضوع‌های کلی در مورد اطلاعات شخصی فرد و هدف او از سفر است. نحوه‌ی پاسخ و همچنین رفتار متقاضی تاثیری مهم در روند دریافت ویزای شنگن دارد. در روز مصاحبه، مسافر باید مدارک خود را که از قبل آماده شده به سفارت تحویل دهد این مدارک عبارتند از:

  1. اصل پاسپورت با حداقل ۶ ماه اعتبار و کپی از صفحات آن
  2. پاسپورت قدیمی (در صورت وجود)
  3. دو قطعه عکس جدید ۳ در ۴ رنگی تمام رخ با زمینه روشن
  4. پرینت گردش حساب سه ماهه آخر بانکی.
  5. پرینت امضا و مهر شده از تمکن مالی که مقدار آن بسته به سفارت هر کشور متغیر است اما این موجودی باید جواب‌گوی مدت زمانی باشد که وی در حوزه شینگن اقامت دارد.
  6. فرم درخواست ویزا که در سایت سفارت هر کشور آن را جهت دانلود متقاضیان قرار داده‌اند. این فرم باید به طور کامل پر و سپس امضاء شود.
  7. پرینت رزرو بلیط رفت و برگشت که باید با تاریخ ورود و خروج تعیین شده ویزا هماهنگی داشته باشد.
  8. بیمه مسافرتی که هرگونه مراقبت پزشکی و هزینه‌های بالغ بر ۳۰۰۰۰ یورو را پوشش دهد و در تمامی مناطق شینگن معتبر باشد. مسافر از قبل باید این بیمه مسافرتی را خریداری نماید.
  9. مدارکی که گویای محل اقامت فرد در کشور شینگن است مانند پرینتی از رزرو هتل یا دعوت‌نامه معتبر.
  10. اگر مسافر دعوتنامه دارد باید اصل و کپی دعوتنامه که مشخصات فردی و آدرس دقیق شخص میزبان در آن موجود است را نیز به سفارت تحویل دهد. دقت داشته باشید که دعوتنامه باید هزینه اقامت فرد در طول اقامتش را گارانتی کند پس شخص میزبان باید از نظر درآمد و سابقه شهروندی این شایستگی را داشته باشد.
  11. مدارک شغلی شامل لیست پرداخت حق بیمه و فیش حقوقی و مدرکی از جانب کارفرمای مسافر که برگشت فرد را به محل کار، بعد از سفر الزامی می‌داند.
  12. اگر ویزا دانشجویی باشد، نامه پذیرش دانشگاه الزامی است.
  13. اگر ویزا کاری باشد، مدارکی مانند قرارداد فرد با شرکت مقصد ضروری است.
  14. اگر سفر به قصد امور اداری باشد، مدارکی دال بر همکاری دو شرکت و دلیل سفر کارمند یا کارمندان با کشور شینگن باید جزو مدارک باشد.
  15. سند ملکی به اسم شخص تقاضا دهنده و برای خانم‌های خانه دار کپی سند ملکی و مدارک شغلی همسر

تعداد دفعات ورود به مناطق شینگن

متقاضیان ویزای شینگن تنها به سه صورت زیر می‌توانند وارد حوزه‌ی شینگن شوند.

الف) ویزای شنگن یک بار ورود (سینگل)

این ویزا با رقم ۱ در قسمت دفعات ورود در ویزا مشخص می‌گردد و ویزای صادر شده پس از یک بار ورود و خروج از حوزه‌ی شینگن، بدون توجه به تاریخ اعتبار آن و روزهای مجاز باطل خواهد شد.

ب) تعداد ورود مشخص

این ویزا با رقم ۲ به بالا در ویزا مشخص می شود و به این معنی است که در مدت اعتبار ویزای خود می‌توان به دفعاتی که در ویزا مشخص شده به محدوده شینگن وارد شد و پس از استفاده از تعداد دفعات مجاز ورود، ویزا بدون توجه به تاریخ اعتبار و روزهای مجاز آن باطل خواهد شد.

پ) تعداد ورود نامحدود (مالتیپل) چند بار ورود

در قسمت دفعات ورود در ویزا کلمه مولتی درج می‌گردد و به این معنا است که در مدت زمان اعتبار ویزا، متقاضی می‌تواند به صورت نامحدود به مناطق شینگن ورود و خروج داشته باشد. باید دقت داشت که از تعداد روزهای مجاز در ویزا با هر بار ورود و خروج به شینگن کسر می‌گردد. مثلا اگر تعداد روز مجاز در ویزا ۳۰ روز باشد و فرد پس از ۱۰ روز اقامت در منطقه شینگن، از آن خارج شده، تعداد روزهای مجاز برای سفر بعدی فقط ۲۰ روز خواهد بود.

توجه داشته باشید که ویزای شینگن دو تاریخ معتبر دارد یکی تاریخ اعتبار ویزا است و دیگری تعداد روزهای مجاز جهت اقامت در منطقه شینگن که حدااکثر ۹۰ روز است. البته تعداد روزهای مجاز برای ویزای دانشجویی متفاوت است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *